بهنام خسروی فیلمساز و هنرمند ایرانی است که آثارش در تقاطع احساس، خاطره و هویت انسانی شکل میگیرند. او با قابهایی دقیق و روایتهایی صمیمی، تجربههای سینماییای میسازد که مدتها پس از تاریک شدن پرده، در ذهن مخاطب باقی میمانند.
بهنام از نوجوانی به سینما علاقهمند شد و مهارتش را طی سالها مطالعه و تجربهی عملی در تولید پرورش داد — کارگردانی، نویسندگی و همکاری در ساخت فیلمهای کوتاهی که بهخاطر شعر تصویری متمایز و عمق احساسیشان مورد توجه قرار گرفتهاند.
آخرین پروژهی او، ماندالا، بازتابی است از کاوش پیوستهاش در تجربهی چرخهای انسان — الگوهایی که تکرار میکنیم، خاطراتی که ما را میسازند، و لحظات ساکتی میان قطعیت و تردید.
سینما دربارهی آن چیزی نیست که نشان میدهی — دربارهی حسی است که در سکوت میان قابها به مخاطب میدهی. — بهنام خسروی